ما در کشورمان با این موضوع کاملاً آشنایی داریم اما در دیگر کشورها هم خودروهایی بوده‌اند که سال‌ها بدون تغییر تولید شدند؛ بنابراین قصد داریم در ادامه خودروهایی که رکورددار ماندن روی خط تولید هستند را معرفی کنیم.

رنو ۱۲
سال‌های تولید: ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۶
مدت‌زمان تولید: ۳۷ سال

مدیران رنو معتقد بودند که مدل ۱۲ تبدیل به خودرویی جهانی خواهد شد و در چهارگوشه جهان به فروش خواهد رسید. پیش‌بینی آن‌ها کاملاً دقیق بود و هرچند بازار اصلی رنو ۱۲ اروپای غربی بود اما به اروپای شرقی، آمریکا و استرالیا هم راه یافت. این خودرو برای چندین دهه به اصلی‌ترین محصول شرکت رومانیایی داچیا تبدیل شد و تولید آن در این کشور تا ۲۶ سال پس از خاتمه تولید در فرانسه همچنان ادامه داشت. داچیا مدل‌های مختلفی مثل کوپه اسپرت ۱۴۱۰ و پیکاپ ۱۳۱۰ را بر اساس رنو ۱۲ به تولید رساند تا اینکه سرانجام لوگان جایگزین این سدان قدیمی فرانسوی شد.

پژو ۵۰۴
سال‌های تولید: ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۶
مدت‌زمان تولید: ۳۸ سال

پژو ۵۰۴ پس از انتخاب به‌عنوان خودروی سال ۱۹۶۹ اروپا، مسیر سلف خود یعنی ۴۰۴ را دنبال کرد به‌عنوان خودرویی بادوام در بازارهای نوظهور عرضه شد. این خودرو در برخی مناطق مثل آفریقای جنوبی پادشاه جاده لقب گرفت. ۵۰۴ علاوه بر فرانسه، در کشورهای مختلفی مثل آرژانتین، چین و… به تولید رسید و نسخه بروز شده آن تا سال ۲۰۰۶ در نیجریه تولید می‌شد.

هیلمن هانتر یا پیکان
سال‌های تولید: ۱۹۶۶ تا ۲۰۰۵
مدت‌زمان تولید: ۳۹ سال

پیکانی که ما در ایران می‌شناسیم درواقع هیلمن هانتر محصول گروه روتس بریتانیا بود. این خودرو در طول عمر سیزده‌ساله خود به یکی از پرفروش‌ترین خودروهای بازار بریتانیا تبدیل شد. مدت کوتاهی بعد، ایران‌خودرو که در آن زمان ایران ناسیونال نام داشت، طی قراردادی با گروه روتس، مونتاژ و عرضه هانتر را با نام پیکان در ایران آغاز کرد. این خودرو در کشورمان بسیار مورد استقبال قرار گرفت و به‌طور گسترده‌ای در ناوگان تاکسیرانی و پلیس استفاده شد. هرچند تولید پیکان در اردیبهشت سال ۱۳۸۴ خاتمه یافت اما تولید نسخه وانت آن تا سال‌ها بعد ادامه یافت و حتی پیشرانه هم در وانت آریسان هم استفاده شد.

مینی ماینر
سال‌های تولید: ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۰
مدت‌زمان تولید: ۴۱ سال

مینی ماینر با تولید ۵.۳ میلیون دستگاه، معادل فولکس‌واگن بیتل برای صنعت خودروسازی بریتانیا بود. به لطف نبوغ مهندسی «الک ایسیگونیس»، این خودرو ظرف تنها ۲۷ ماه از یک طرح اولیه به نمونه‌ای تولیدی تبدیل شد. جا دادن چهار سرنشین در خودرویی به این کوچکی کار آسانی نبود اما خلاقانه‌ترین ویژگی مینی زیر کاپوت آن پنهان شده بود. در اینجا شرکت بریتیش موتور یک پیشرانه چهار سیلندر آب خنک را به‌صورت عرضی درست روی یک گیربکس چهار سرعته دستی قرار داد تا قوای محرکه خودرو فضای کمتری را اشغال کند.

سیتروئن ۲CV
سال‌های تولید: ۱۹۴۸ تا ۱۹۹۰
مدت‌زمان تولید: ۴۲ سال

سیتروئن ۲CV تا چندین دهه پس از تاریخ انقضای خود همچنان تولید شد و حتی جانشینان خود یعنی مدل‌های دایان (همان ژیان) و ویزا را هم پشت سر گذاشت. راز طول عمر این حلزون فرانسوی فقط سادگی محض آن بود. در این خودرو همه‌چیز از پنجره‌های جلو که به سمت بالا تا می‌شدند تا برف‌پاک‌کن‌هایی که در نمونه‌های اولیه به‌صورت دستی کار می‌کردند ساده و کاربردی طراحی شده بود. سیتروئن ۵.۱ میلیون دستگاه از ۲CV تولید کرد که ۱.۲ میلیون دستگاه آن از نوع ون باری بودند. اگر میزان تولید مدل‌های مشتق شده از ۲CV مثل دایان، آمی و مهاری را هم در نظر بگیریم، این عدد به بیش از ۹ میلیون دستگاه افزایش پیدا می‌کند.

لادا نیوا
سال‌های تولید: ۱۹۷۷ تاکنون
مدت‌زمان تولید: ۴۵ سال و همچنان ادامه دارد

لادا شاسی‌بلند نیوا را به‌منظور پاسخ به تقاضا برای یک آفرودر خشن و جان‌سخت که قادر به تردد در سیبری باشد توسعه داد. هرچند برخی قطعات این خودرو با لادا ۲۱۰۱ که بر اساس فیات ساخته شده بود مشترک بود اما نیوا به‌طور کامل توسط خود لادا طراحی شد. نیوا خودرویی سبک، جمع‌وجور و ارزان‌قیمت بود که یک شبه به موفقیتی بزرگی دست یافت و بیشترین صادرات را در بین محصولات لادا داشت. هرچند ساخته‌های این شرکت روسی کیفیت چندان بالایی ندارند اما نیوا آن‌قدر جان‌سخت بود که توانست یک دهه به‌عنوان خودروی پشتیبانی پایگاه روسیه در قطب جنوب فعالت کند. تولید نیوا همچنان بدون تغییر بزرگی ادامه دارد اما به‌زودی این پیرمردی روسی به آخر خط خواهد رسید و انتظار می‌رود نسل جدید آن در سال ۲۰۲۵ راهی بازار شود.

هندوستان آمباسادور
سال‌های تولید: ۱۹۵۸ تا ۲۰۰۷
مدت‌زمان تولید: ۴۹ سال

هندوستان موتور پس از خرید حقوق تولید موریس آکسفورد سری III از شرکت بریتیش موتور یا همان BMC، آن را با نام آمباسادور در هند عرضه کرد. شاید هیچ‌کس در آن زمان فکر نمی‌کرد این خودرو نیم قرن روی خط تولید دوام بیاورد. آمباسادور در طول عمر خود تغییرات خیلی کمی را تجربه کرد و صرفاً در سال ۲۰۰۴ نسخه جدیدی از آن با نام آویگو با ظاهری مدرن‌تر معرفی شد.

نیسان جونیور
سال‌های تولید: ۱۹۷۰ تاکنون
مدت‌زمان تولید: ۵۲ سال و همچنان ادامه دارد

نیسان در سال ۱۹۵۶ وانتی بنان جونیور را روانه بازار کرد و در سال ۱۹۷۰ نسل سوم و آخر این خودرو معرفی شد. نسل سوم جونیور در همان ابتدای معرفی یعنی سال ۱۳۴۹ به کشورمان آماد و تولید آن همچنان باقدرت ادامه دارد. این پیرمرد باربر هرچند از ضعف‌های بزرگی مثل کیفیت پایین، قوای محرکه قدیمی و ایمنی ضعیف رنج می‌برد اما به لطف توانایی باربری بالا، سادگی و جان‌سختی، هنوز هم خریدار دارد و نمی‌توان جانشین مناسبی برای آن پیدا کرد. هرچند زامیاد با پیوند زدن اتاق وانت‌های چینی به شاسی نیسان جونیور طی سال‌ها مدل‌های به اصلاح جدیدی مثل شوکا و پادرا را به بازار عرضه کرده است اما هیچ‌کدام از این مدل‌ها نتوانستند جای نیسان آبی اصلی را بگیرند.

فولکس‌واگن تایپ ۲
سال‌های تولید: ۱۹۴۹ تا ۲۰۱۳
مدت‌زمان تولید: ۶۴ سال

فولکس‌واگن تایپ ۲ که با نام‌های دیگری مثل کامبی و میکروباس هم شناخته می‌شود، در سال ۱۹۴۹ بر اساس پلت‌فرم بیتل متولد شد و جون دومین محصول فولکس‌واگن به‌حساب می‌آمد، تایپ ۲ نام گرفت. این خودرو در سه نسل تولید شد و سپس در سال ۱۹۹۰ ون کاملاً جدید ترنسپورتر جایگزین آن شد اما تولید تایپ ۲ در بازارهای آمریکای لاتین مثل مکزیک و برزیل همچنان ادامه یافت. این ون محبوب در سال‌های پایانی عمر خود پیشرانه هوا خنک قدیمی را کنار گذاشت به یک موتور چهار سیلندر خطی آب خنک جدید با ۸۰ اسب بخار قدرت مجهز شد. به همین دلیل، در قسمت جلوی این مدل جدید یک رادیاتور نصب شد. این ون آلمانی حتی در اوایل دهه ۲۰۱۰ هم در برزیل فروش خوبی داشت اما فولکس‌واگن تصمیم گرفت بجای اینکه برای مطابقت با قوانین ایمنی جدید آن را به ایربگ و ترمز ABS مجهز کند، به تولیدش پایان دهد. درمجموع بیش از ۱۰ میلیون دستگاه از فولکس‌واگن تایپ ۲ ساخته شد.

فولکس‌واگن بیتل
سال‌های تولید: ۱۹۳۸ تا ۲۰۰۳
مدت‌زمان تولید: ۶۵ سال

و سرانجام به رکورددار ماندگاری روی خط تولید در کل صنعت خودروی جهان یعنی فولکس‌واگن بیتل می‌رسیم. بیتل چیزی فراتر از خودرو بوده و در همه جای جهان به یک نماد تبدیل شده است. این خودرو که محصول ایده هیتلر و نبوغ فردیناند پورشه بود، از دل جنگ جهانی دوم بیرون آمد و جهان را فتح کرد. این قورباغه آلمانی آن‌قدر محبوب شد که خودروسازان دیگر کشورها نیز به ساخت محصولات موتور عقب ارزان‌قیمتی بر اساس ایده بیتل ترغیب شدند. بیتل دهه‌ها بدون تغییر بزرگی روی خط تولید ماند و همچنان محبوب و پرفروش بود. هرچند تولید این خودرو در سال ۱۹۷۹ در آلمان خاتمه یافت اما تا سال ۲۰۰۳ همچنان در مکزیک تولید می‌شد تا اینکه قوانین آلایندگی سفت‌وسخت بیتل دوست‌داشتنی را از نفس انداختند. در طول ۶۵ سال، بیش از ۲۱ میلیون دستگاه بیتل در پانزده کشور مختلف در سراسر جهان به تولید رسید.